วันนี้วันเกิดฉัน
posted on 08 Nov 2011 12:35 by redglasses in Diary
ฉันอายุครบ 24 ปีเมื่อไม่กี่วันมานี้
และหลายๆ อย่างทำให้ฉันคิดว่า ‘วันเกิดของฉัน’ สำคัญน้อยลงทุกๆ ที
สมัยก่อน ‘วันเกิดของฉัน’ สำคัญกับฉันมาก
ฉันตั้งตารอของขวัญและงานเลี้ยงของฉัน
แต่นั่นก็เป็นเรื่องสมัยเด็ก...
สมัยใหม่ขึ้นมา
ฉันเริ่มเติบโตมีเพื่อนฝูง โชคดีที่ ‘วันเกิดของฉัน’ อยู่ตอนเปิดเทอม
เพื่อนๆ จึงจำวันเกิดของฉันได้ พวกเขามักจะอวยพรให้ฉันประหลาดใจอยู่เสมอ
ฉันเห็นรอยยิ้ม และฉันได้มอบรอยยิ้มกลับไป
แต่นั่นก็เป็นเรื่องสมัยใหม่ขึ้นมา...
สมัยใหม่ขึ้นมาอีกหน่อย
ฉันเริ่มมีความรัก ‘วันเกิดของฉัน’ เป็นเหมือนความหวังและความตื่นเต้น
ฉันเฝ้าครุ่นคิดแต่ว่า เขาจะจำวันเกิดของฉันได้หรือไม่ เตรียมสิ่งใดให้ฉันหรือเปล่า
แต่สุดท้ายคำอวยพรเล็กน้อย ก็ทำให้ฉันมีความสุขไปตลอดเดือน
แต่นั่นก็เป็นเรื่องสมัยใหม่ขึ้นมาอีกหน่อย...
สมัยใหม่กว่านั้น
ฉันมีโทรศัพท์มือถือเป็นของตัวเอง ‘วันเกิดของฉัน’ เต็มไปด้วยคำอวยพรตลอดวัน
จากทั้งครอบครัว เพื่อนฝูง คนรัก หรือแม้แต่เครือข่ายมือถือก็ยังอวยพรให้ฉัน
ถึงแม้ฉันจะไม่ได้เห็นรอยยิ้มของทุกคน แต่ฉันยังดีใจที่ทุกคนจำวันเกิดของฉันได้
แต่นั่นก็เป็นเรื่องสมัยใหม่กว่านั้น...
สมัยเมื่อเร็วๆนี้
‘วันเกิดของฉัน’ ถูกส่งเป็นคำเตือนไปให้ใครต่อใครว่า “วันนี้วันเกิดฉัน”
มีคนมาอวยพรฉันมากมาย ทั้งเพื่อนสนิท เพื่อน คนรู้จัก และคนไม่รู้จัก
จนฉันไม่อาจแน่ใจได้ว่ามีใครจำวันเกิดของฉันได้บ้าง
และนั่นก็เป็นเรื่องสมัยเมื่อเร็วๆนี้...
สมัยนี้
‘วันเกิดของฉัน’ กลายเป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง ที่ไม่มีความหวัง ไม่มีการรอคอย ไม่มีความตื่นเต้น
ทุกคนรู้ว่า ‘วันนี้วันเกิดฉัน’ เพราะชื่อของฉันอยู่ในหลายๆ ชื่อของ ‘คนที่เกิดวันนี้’
คำอวยพรจำนวนมหาศาลเดินทางมาหาฉันอย่างรวดเร็วและรีบร้อน จนฉันไม่สามารถซาบซึ้งใจได้ทัน
ที่จริงฉันควรจะขอบคุณเทคโนโลยีที่ทำให้ฉันได้รับคำอวยพรมากมายขนาดนี้
แต่ในใจลึกๆ ฉันยังมีความสุขอยู่กับคำอวยพรของคนที่ฉันผูกพันในวิถีทางเดิมๆ
ที่ฉันสามารถเห็นรอยยิ้มของเขา และมอบรอยยิ้มของฉันกลับไป
ถึงแม้วันนี้้มันจะเหลืออยู่น้อยมากๆ ก็ตาม
แต่มันคือ ความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของฉันใน ‘วันเกิดสมัยนี้’